Zengin Kafiye

Zengin Kafiye: Dize sonlarında sözcük ya da eklerin son hecelerinde –redif harici –üç veya daha çok harfin benzeşmesiyle ortaya çıkan kafiye.

Bir gün dedim ki: “İstemem artık ne yer, ne yar”
Çıktım sürekli gurbete, gezdim diyar diyar. (3 harf)
(Y.K. Beyatlı, Açık Deniz)

– “ â –û –î” gibi uzun bir ünlü ile, bir ya da daha fazla ünsüzden meydana gelen kafiyeler de zengin kafiye sayılır:

Dönsek mi bu aşkın şafağından?
Gitsek mi ekâlim-i leyâle?
Bizden daha evvel erişenler,
Ağlan bugün evvelki hayâle…

-Dönsek mi? Ne mümkün geri dönmek
Düştüyse gönüller bu melâle.
Bir eldir ufuklardan uzanmış
Zulmet bizi çekmekte visâle…
(Ahmet Haşim, Şafakta)

Kaynak: Açıklamalı Edebiyat Terimleri Sözlüğü/ Murat AKINCI