Yarım Kafiye

Yarım Kafiye

Yarım Kafiye: Dize sonlarında sözcük ve eklerin son hecelerinde –redif hariç– tek bir sesin (harfin) benzeşmesine dayanan kafiye. Çoğu zaman bu, tek sessiz olur; git – tut – et; göz – yaz – yüz; deniz – yalnız vb….

-Yarım kafiye genellikle Halk edebiyatında kullanılmıştır:

Hörü kızlar sürmelemiş gözünü
İlin aşiretin çeksin nazını
Kaldır perçemini görem yüzünü

“göz, naz, yüz” sözcüklerinin sonundaki “-z” sesleri yarım kafiyeyi teşkil etmektedir.

-Çağdaş edebiyatımızda da , zaman zaman, yarım kafiyeden yararlanılmaktadır:

Tutmak için koştum ayışıklarına,
Dağılıp karıştım ayışıklarına, (A.M.Dranas, Çeşme Başında)

“koş – ve karış-“ fiillerinin sonundaki “-ş-“ sesleri arasındaki benzerlik yarım kafiyeyi oluşturmakta.

-Çıkakları yakın olan (c –ç; ç –ş; s –ş; l –r; ğ –y; d –t; z –s) ünsüzleriyle de yarım kafiye yapılır:

Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem (Y.Emre, 13.yy.)

Kaynak: Açıklamalı Edebiyat Terimleri Sözlüğü/ Murat AKINCI