Muzaffer Erdost Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri

Muzaffer (İlhan) Erdost Kimdir? Hayatı, Eserleri, Edebi Kişiliği, Özellikleri

Muzaffer Erdost (d. 18 Eylül 1932, Tokat- Artova) Şair, Öykücü, Çevirmen, Denemeci ve Eleştirmen

M. Rana ve Muzaffer Mustafa imzalarını da kullandı. AÜ Veteriner Fakültesi’ni bitirdi (1957). Ankara’da Pazar Postası (1957-1959), Ülke dergilerinde yazı işleri müdürlüğü yaptı. 1965 ‘ten beri Sol Yayınları’nı yönetiyor. 142. maddeye aykırı eylemde bulunmaktan hüküm giydi (1971), 1974’te Af Yasası’ndan yararlanıp çıktı. Yeniden yayıncılığa başladı. 12 Eylül dönemi sıkıyönetimince gözaltına alınan kardeşinin dövülerek öldürüldüğü ileri sürüldü. Kardeşinin ölümünden sonra adını Muzaffer İlhan Erdost olarak değiştirdi. İlhan İlhan adıyla bir kitap yayımladı (1995). İnsan Hakları Derneği Ankara şubesi başkanlığı yaptı (1989). Şiir, öykü ve yazılarını 1950’den başlayarak Hisar, Yeni Ufuklar, Seçilmiş Hikayeler; Kaynak, Mavi, Yön, Türk Solu, Dost, Ülke, Papirüs dergilerde yayımladı. Tek sayıda kalan Açık Oturum adıyla bir dergi çıkardı (mayıs 1955). Açık Oturum Yayınları’nı (1958-60) yönetti. Marx, Lenin, Stalin, Politzer’den kitaplar çevirdi, yayımladı. İkinci Yeni adını yazılarında ilk o kullandı. Halen Ankara’da yayıncılık yapıyor ve yazarlığını sürdürüyor.

  • Erdost, şiir, öykü, deneme ve eleştiri türlerinde yazılar yazdı.
  • Yazılarında, toplumsal sorunlar, Türkiye ve Osmanlı tarihi, tarım, faşizm ve demokrasi konularına daha ağırlıklı eğildi.
  • Kardeşi İlhan Erdost‘un 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra Mamak Askeri Cezaevi’nde dövülerek öldürülmesinin ardından, adına kardeşi İlhan’ın adını ekleyerek, “Muzaffer İlhan Erdost” ismini kullanmaya başladı.
  • Erdost, Sol-Onur Yayınları’nın sahibi ve yönetmenidir.
  • Türk şiirinde Garip Akımı’ndan sonra ortaya çıkan İkinci Yeni akımının isim babasıdır.
  • Türkiye İnsan Hakları Kurumu (TİHAK) girişimci ve kurucu üyesidir.

Muzaffer Erdost’un Eserleri

  • Türkiye Sosyalizmi ve Sosyalizm (1969)
  • Türkiye Üzerine Notlar (1970)
  • İlhan İlhan, (1981)
  • Kapitalizm ve Tarım (1984)
  • Osmanlı İmparatorluğu’nda Mülkiyet İlişkileri (1984)
  • Bilim ve Yazın Arasında (1984)
  • Şemdinli Röportajı (1987)
  • Demokrasi ve Demokrasi (1989)
  • Havada Kalan Güvercin (Şiir, 1990)
  • Ey Karanlık Mavi Güneş (Öykü, 1990)
  • Adam İçin Türevler (1990)
  • Ulus, Uluslaşma, Demokratikleşme (1991)
  • Bir Fotoğrafa Altyazı – İki 7 Kasım (1991)
  • Üç Şair – Nazım Hikmet, Cemal Süreya, Ahmed Arif (1994)
  • Kanı Kanla Yıkamak (1994)
  • Faşizm ve Türkiye, 1977-1980 (1995)
  • Türkiye’nin Yeni Sevr’e Zorlanması Odağında Üç Sivas (1996)
  • İkinci Yeni Yazıları (1997)
  • Küreselleşme ve Osmanlı “Millet” Modeli Makasında Türkiye (1998)
  • Pandora’nın Bir Başka “Kutu”su (2000)
  • Türkiye’nin Kararan Fotoğrafları (2003)
  • Sosyalizmi Seviyorum (2007)
  • Türkiye 2009 (2009)

Ayrıca bakınız -> 1980 Sonrası Türk Şiiri