Üç nokta gibi,
Yarımımdan kesilmiş aşk cümleleri,
Sonu hep sisli paragrafların yere döşmüş satırlarında.
Tırnak işaretine alırken kaderimi,örtülü özneler,
Bağlaçlar suskun kaldı hep,bir dolaylı tümleç uzaklığında.
Ve virgüller gitti hep cümleler peşinden.
Cümleler ki sapsarı kesilmiş kâğıtlara serpildi,boy boy.
Mürekkep,yeni yeni işlerken şiirin beynine.
Rüzgarlar esti ,bir dedikodu sonucu keşfedilmiş noktalama
işaretinin tuzağına.
Gölgeler,güneş doğmadan yok oldu, nesnesi kaçırılmış
hayatların ortasından.
Mevsimsiz bir anlatım bozukluğunda ifade edildim,satıların
sonunda.
Ve doğrudan takip edildim üç nokta işaretinde.
Fiilimsilerle son bulmuş gizli öznelerin ünlemsiz haykırışına,
Ne bir yüklem kabul etti beni,bir sevgilinin dileğine.
Ne de yeni doğmuş noktalama işareti.
Hep paranteze alındım,eski şeyleri anlatmak için tekrardan
Ve bıkmadan başımı eğerken,bir soru işareti gibi,
Yazgısını kabul etmiş mahkum bilmecelere.

NURULLAH ALKAÇDÜ(14-01-2011,Saat;20:15)