"Edebiyatın krallardan, krallıklardan da daha uzun ömürlü oluşu, adına yaraşır yüceliklerden biri elbet. Hepsi çoktan unutuldu gittiler. Ama Homeros, Dante ve Shakespeare bugün bile yaşıyorlar. Tagore'un musıkisi, şiiri bizleri büyülemeye bugün olduğu kadar yarın da devam edecek.

Tagore'da ve Tagore'un şiirinde zekadan, akıldan, bedenden daha derin bir şey vardır: İnsanın kendisi İyilik, güzellik, doğruluk ve aşkla kaynaşmış benliği...

Tagore, insanı aşka çağırır. İnsanı hayatın doruğuna çıkaran aşk değil de nedir?"

------------------------------------------
Aşka Çağrı

Beni bırakıyorsun kendi yoluna gidiyorsun
Ardından yas tutuyorum, kara yazı yazıyorum
Bir türkü gibi gelip yüreğime yerleşiyorsun
Ardın sıra yıllar geçiyor, dört nala baharlar
El değmedik çiçekler yavaştan bir bir soluyorlar
Bir yerlerden çıkıp çıkıp yağmur geceleri geliyor
Altın sarısı yaprakların ucundan güz
Ölümsüz nisan ayları yeryüzünü öpüyor.

Durmaya vaktimiz yok. Hepinizi çağırıyorum
Ancak bugün varız bunu bilesiniz
Yüreklerimiz yarılmadan, burkulmamışken daha
Hepinize gelin diyorum. Hepinizi çağırıyorum.

Rabindranath Tagore