mantalite Fr. mentalité

Bir toplum veya topluluktaki bireylerde görüş ve inanış etmenlerinin etkisiyle beliren düşünme yolu, düşünüş biçimi, anlayış, zihniyet:

§ "Profesyonel bir sahnenin bütün tali endişelerinden uzak, alışılmış şekillerden, piyeslerden, oyun tarzından kurtulmuş, bir bezirgan mantalitesinden sıyrılmış, para ve şöhret getiren büyük kalabalığın değil de tiyatroyu candan sever, anlayan, ona bağlı küçük topluluğun tiyatrosudur." -Nurullah Ataç, Dergilerde Deneme, 226;

§ "Elen ruhuna, mantalitesine sahip olmaları, Elen kültürünü hayata nakledip etmedikleridir." -Füruzan, Balkan Yolcusu, 149.